To nie jest dobra książka.

Mamy w tej książce wszystko, co pozwala zupełnie zatopić się w napisanej z epickim rozmachem opowieści o życiu wikingów i na czas lektury stać się jednym z nich. Ogromna erudycja i wyobraźnia Autorki sprawia, że uczestniczymy w świecie absolutnie przekonującym - zmysłowym i detalicznym. To hipnotyczna uczta czytelnicza

 - Olga Tokarczuk

Czyli o tym jak straciłam wszelką nadzieję.

(źródło: x)

Czytaj!

Mój prywatny superbohater.

Wszyscy piszą o nowych Avangersach. Ja w sumie też napisałam recenzję, ale doszłam do wniosku, że są ważniejsze rzeczy. Ludzie. Zwłaszcza ludzie, moi właśni superbohaterowie. Zastanawiam się, czy nie zacząć cyklu o takich herosach w moim życiu. Po części pisałam o nich tu, tu i tu też. Dzisiaj będzie o kimś wyjątkowym.

(źródło: x)

Czytaj!

Pod prąd.

Gonciarz, którego znakiem firmowym jest wyśmiewanie przede wszystkim gimbusów, nie stroni także od cebulaków, buraków oraz studentów. Jedyną grupą ludzi, która ma immunitet na jego, często niewybredne, docinki są licealiści. Zapytany kiedyś dlaczego akurat z nich się nie śmieje, stwierdził, że licealiści mają wystarczająco przesrane w życiu, żeby im jeszcze dokopywać. 

(źródło: x)

Czytaj!

Nowe drugie imię.

Przy chrzcie rodzice dali mi Anna Maria. Dzięki Bogu, bo Rodzicielka chciała mnie zrobić Dobrochną.Z dwojga złego wolę to co mam. Zwłaszcza, że dwie z moich profesorów były Dobrochnami i nie najlepiej to wspominam. 

(źródło: x)

Czytaj!

Poradnik jak zostać Słowianinem. Prawdziwym.

Poradnik zawiera obowiązujące stroje oraz pozdrowienia. Jest także prostym i podręcznym zbiorem wszystkich ważnych wydarzeń w ciągu roku, poszczególnych bogów, mitologii oraz szeroko pojętej kultury. Ponad to możecie dowiedzieć się wszystkiego o tym jak zostać prawdziwym Słowianinem z krwi i kości. Slava!

(źródło: x)

Czytaj!

Okładkowa papka.

Książki pożeram tonami. Po prostu. Nie ma dla mnie większej radochy niż kawałek książki, dobra kawa i muzyka w tle. Albo jakieś dobre jedzenie na talerzu, co to mogę nim zagryzać historie płynące z  kartek. Miejsce na półkach przestałam mieć już dawno, po prostu układam je w stosy. Och! jakie te stosy piękne.

(źródło: x)

Czytaj!

Kazik nie żyje.

Tymi mniej więcej słowami powitała mnie moja Rodzicielka, kiedy wpakowałam się do samochodu w piątek wieczorem. Spojrzałam na nią jak na wariatkę. Jedyna co zaświtało mi w głowie to myśl, że mama zmienia się w jedną z tych starych bab, które znają wszystkich sąsiadów/ciotki/siostry i kuzynki w rodzinie, aż do dziesiątego pokolenia wstecz. 

(źródło: x)

Czytaj!